brain2

Het innerlijk gereedschap

Jacques Bos over hersenonderzoek en de echte filosofische dilemma’s.

De wetenschapsfilosoof Jacques Bos draait er met de titel van zijn boek Het ongrijpbare zelf niet omheen. Maar erg bemoedigend is het niet om over iets te gaan lezen dat bij voorbaat ongrijpbaar is. Toch wil die titel niet zeggen dat Bos er niet in slaagt  om iets samenhangends over dat zelf te vertellen. (meer…)

Griottes bij een huwelijk in Kela. Foto: Laurent MONLAU/Rapho/HH

12 essentiële Malinese albums

Hierbij de selectie van de top tien Malinese cd’s plus als toegift nog twee onmisbare dubbelcd’s. Op Spotify hebben een Mali playlist gemaakt om uw een indruk te geven van de hieronder vermelde muziek. Toearegmuziek is niet opgenomen in de lijst omdat die muziek een eigen top tien verdient, en de Toearegs zich niet aan de Malinese staatsgrenzen houden. (meer…)

'Masterpiece' (1962): zijn eigen grap kwam uit. - Private Collection/Estate of Roy Lichtenstein

De man die kunst maakte van Donald Duck

‘Chien lunatique’ alarmeerde het bordje bij de poort van de villa in Southampton, een van de vele enclaves voor welgestelde New Yorkers op Long Island, met de Atlantische Oceaan op loopafstand. De waarschuwing was kennelijk een grap, want de hond kwam niet opdagen toen ik aanbelde op het afgesproken tijdstip. Ook zijn baas, die mij hartelijk welkom heette, bleek minder krankzinnig te zijn dan je zou verwachten op grond van zijn werk. (meer…)

Bertolucci presenteert zijn film in Rotterdam

‘Ik ben een slachtoffer van Freud’

Bernardo Bertolucci (72), de Italiaanse regisseur van meesterwerken als Il conformista, Novecento en The Last Emperor komt binnenrijden in De Doelen in Rotterdam. Hij rijdt, want hij zit sinds een jaar of tien in een rolstoel – zijn electric chair, zoals hij het noemt. Zijn rugklachten waren na een reeks mislukte operaties zo erg geworden dat hij dacht dat The Dreamers (2003) zijn laatste film was geweest. (meer…)

Recensies


Interessante navel

Sheila Heti is wel héél snel tot feministisch-literair icoon gemaakt

Schrijven met je eigen stem

Appelfelds personages waden in het spanningsveld tussen verdringen, vergetelheid en ontwaken. Ook de schrijvende jonge Aharon in ‘De man die niet ophield met slapen’.

Boze lieve wereld

Waarom is de keurige George Saunders ineens zo populair?

De balans zelve

★★★★☆

In zijn nieuwe bundel volgt Amos Oz het verstikkende leven in een marxistische kibboets in de jaren vijftig. Hij kweekt begrip voor iedereen. Moet dan wel?

Adieu monsieur le provocateur

Een groot retrospectief toont een nieuwe Jean Paul Gaultier. Hij lijkt verdraaid veel op de oude, maar dan vredelievender en minder confronterend.

Schrijven met een gewond hart

★★★★½

J.M. Coetzee transponeert het Jezusverhaal met veel vrijheid naar het heden en houdt ons zo een donkere spiegel voor.

Lijden is geen fictie

★★★☆☆

Waarom maakte Katherine Boo arme Indiërs tot een soort romanfiguren?

Wat de fuck echt

★★☆☆☆

Jeroen Vullings recenseert de nieuwe, grimmige roman van Hannah Bervoets

De ‘Vatersuche’ van Christine Otten

★★★½☆

In ‘Om adem te kunnen halen’ probeert Christine Otten op literaire én journalistieke wijze het onbenoembare te benoemen: de moeizame relatie met haar vader.

Recente reacties

Meest gelezen

(vandaag)

%post_title%

%post_excerpt%

" );?>
© 2012 Vrij Nederland De Republiek der Letteren en Schone Kunsten Disclaimer. Site aangedreven door Wordpress. Ontwerp door Tim de Gier.