Appelfelds personages waden in het spanningsveld tussen verdringen, vergetelheid en ontwaken. Ook de schrijvende jonge Aharon in ‘De man die niet ophield met slapen’.
Gepubliceerd 3 maanden geleden
Appelfelds personages waden in het spanningsveld tussen verdringen, vergetelheid en ontwaken. Ook de schrijvende jonge Aharon in ‘De man die niet ophield met slapen’.
In zijn nieuwe bundel volgt Amos Oz het verstikkende leven in een marxistische kibboets in de jaren vijftig. Hij kweekt begrip voor iedereen. Moet dan wel?
J.M. Coetzee transponeert het Jezusverhaal met veel vrijheid naar het heden en houdt ons zo een donkere spiegel voor.
Jeroen Vullings recenseert de nieuwe, grimmige roman van Hannah Bervoets
In ‘Om adem te kunnen halen’ probeert Christine Otten op literaire én journalistieke wijze het onbenoembare te benoemen: de moeizame relatie met haar vader.
‘Treindromen’ van Denis Johnson, over een dagloner in het Amerikaanse Westen, levert zo’n intense ervaring op dat je alles van de auteur wilt lezen.
Welke roman gaf recensent Jeroen Vullings dit jaar het liefst cadeau?
Hij wil meer zijn dan een schrijvende kickbokser. ‘Maar vechtsport en schrijven horen bij mij.’ Alex Boogers zoekt erkenning.
Door zelfinzicht kan een kunstenaar excelleren, laat Christiaan Weijts zien in zijn rijke nieuwe roman. Maar de massa zit niet meer op hem te wachten.
In zijn ‘Logboek 1991-1992’ leren we niet alleen de schrijver, maar ook de mens Mulisch kennen: een ijdel en heerszuchtig wezen.