Descartes: wees sociaal

door &

Iedereen kan voor zichzelf uitstekend beoordelen of iets waar is of onwaar. De problemen beginnen pas als verschillende mensen het met elkaar eens moeten zijn, in de politiek, in zaken of privé. Een zekere overeenstemming is nou eenmaal nodig om betrouwbare afspraken te kunnen maken. Het is bovendien ook heel efficiënt om af en toe eens iets van een ander te kunnen aannemen. Dan kun je de taken een beetje verdelen. Maar juist als je samen tot iets wilt komen, blijkt het ineens allejezus moeilijk te zijn om common ground te vinden. Jezelf overtuigen: no problem. Anderen meenemen in je plannen: hell of a job.

Descartes is iemand van de terugweg naar het innerlijke ik. Als kind waren wij lange tijd niet bij ons volle verstand en hebben wij allerlei onzin in elkaar geknutseld. Het residu van die vooroordelen verhindert nu nog dat wij het met elkaar eens kunnen worden. Twijfel dat een keer weg, één keer in je leven. Ga opzette-lijk zitten twijfelen tot dat hele opgespaarde samenraapsel van onzin verdwenen is en het eigen innerlijke ik, dat niet weg te twijfelen is, overblijft. Doet iedereen dat, dan hebben we allemaal een ongetroebleerd ikje, dat in vrijheid kan openstaan naar de ander en naar de wereld.

Er zijn geen voorbeelden van Cartesianen in Nederland – nergens in de wereld, trouwens.

Gepubliceerd op: | 1 Comment