Sheila Heti is wel héél snel tot feministisch-literair icoon gemaakt
Gepubliceerd 2 maanden geleden
Sheila Heti is wel héél snel tot feministisch-literair icoon gemaakt
Appelfelds personages waden in het spanningsveld tussen verdringen, vergetelheid en ontwaken. Ook de schrijvende jonge Aharon in ‘De man die niet ophield met slapen’.
Waarom is de keurige George Saunders ineens zo populair?
In zijn nieuwe bundel volgt Amos Oz het verstikkende leven in een marxistische kibboets in de jaren vijftig. Hij kweekt begrip voor iedereen. Moet dan wel?
Een groot retrospectief toont een nieuwe Jean Paul Gaultier. Hij lijkt verdraaid veel op de oude, maar dan vredelievender en minder confronterend.
J.M. Coetzee transponeert het Jezusverhaal met veel vrijheid naar het heden en houdt ons zo een donkere spiegel voor.
Waarom maakte Katherine Boo arme Indiërs tot een soort romanfiguren?
Jeroen Vullings recenseert de nieuwe, grimmige roman van Hannah Bervoets
In ‘Om adem te kunnen halen’ probeert Christine Otten op literaire én journalistieke wijze het onbenoembare te benoemen: de moeizame relatie met haar vader.
‘Treindromen’ van Denis Johnson, over een dagloner in het Amerikaanse Westen, levert zo’n intense ervaring op dat je alles van de auteur wilt lezen.