H.L. Wesseling – De man die nee zei. Charles de Gaulle. 1890-1970

De historicus H.L. Wesseling portretteert Charles de Gaulle als iemand die op beslissende momenten in de geschiedenis nee dorst te zeggen. Inderdaad zei hij nee tegen het besluit van zijn superieur, maarschalk Pétain, om te capituleren voor de Duitsers. Nee tegen de Amerikaanse militaire, politieke en economische hegemonie. Nee tegen het behoud van het opstandige Algerije als deel van Frankrijk. Nee tegen de toetreding van Engeland tot de EEG. Nee zeggen vloeide voort uit zijn politiek realisme. Hij geloofde in belangen, niet in ideologieën. Tegen het slot van deze niveaurijke biografie concludeert Wesseling dat De Gaulle van Frankrijk weer een factor van betekenis heeft gemaakt. Wesselings biografie is uiterst feitelijk en precies, maar nergens dor: door de humor waarmee de tekst gelardeerd is en het ironische, erudiete oog dat de anekdotes selecteerde. Wesseling lezen is kortom een genoegen. ‘De grootste Fransman aller tijden’ is begraven in een doodgewone eiken kist – van twee meter lengte. Die lengte fascineerde menigeen: ‘Tijdens De Gaulles bezoek aan Nederland op 16 maart 1963 was prins Bernhard even de kamer waar zij confereerden binnengedrongen om met een centimeter te meten wie de langste was. Luns bleek een paar centimeter langer te zijn.’ Zelf zei de geestige De Gaulle over zijn formaat: ‘Mijn enige rivaal is Kuifje. Wij zijn de kleinen die zich niet laten pakken door de groten, maar vanwege mijn lengte ziet men dat niet.’