Karin Slaughter – Genadeloos

Karin Slaughter is zo’n ster dat haar Nederlandse uitgever dit voorjaar een speciaal tijdschrift over haar uitbracht. Uit interviews met enkele fans blijkt dat zij bij vrouwen en mannen vooral geliefd is door haar personages. Ze zijn allemaal getekend door het leven maar proberen die last enigszins te bedwingen om het goede te doen: misdadigers pakken. Daar valt in te komen, maar opmerkelijker is dat de liefhebbers de gruwelen in haar boeken op de koop toe nemen, of zelfs wel waarderen. Slaughter is immers heel goed in doorzeefd, gescheurd, rottend, vastgeniet of anderszins gemangeld vlees – de losse lappen hangen er soms letterlijk bij.

In Genadeloos daalt Slaughter dieper af in het verleden van een van haar bekende hoofdpersonen, inspecteur Will Trent. Hij blijkt zelf het resultaat van een verschrikkelijke misdaad in het midden van de jaren zeventig in Atlanta. Hij had het diep weggestopt, maar vijfendertig jaar later maakt een nieuwe zaak daar een einde aan. Slaughter maakt vooral indruk door het beeld dat zij oproept van het zuidelijke Atlanta, waar in de jaren zeventig racisme en seksisme nog diep verankerd zijn in de samenleving in het algemeen en het politiekorps in het bijzonder. Zij schrijft daarover met grote woede.

Ze vertelt het verhaal in twee tijdlijnen. En om het nog ingewikkelder te maken, schept zij regelmatig verwarring door te goochelen met namen en identiteiten. Dat kan de zwakke plekken in het verhaal niet helemaal verdoezelen. Het is nogal breed uitgemeten en het belangrijkste deel van de plot wordt snel weggegeven – de twist aan het einde maakt dat weer een beetje goed.

Bezige Bij/Cargo, Vertaling Ineke Lenting, 500 p., 
€ 19,90