Maan Leo – Ik ben Maan

Het biseksuele meisje Maan uit Maan Leo’s debuut roman is een hartstochtelijke fan van de Amerikaanse successchrijver David Foster Wallace. Net als haar held wil ze beroemd worden met een shock story. Maar Hollands is ze ook, en zoals de schrijver James Worthy in zijn debuut vorig jaar het beffen tot kunst verhief en Henk van Straten met zijn Superlul de aandacht trok, zo wordt hier kinky seks als literaire attractie ter tafel gebracht. Opvallende attributen zijn daarbij Maans indrukwekkende voorgevel (cupmaat 65J) en haar op maat gesneden fetisjistische outfit met SM-toebehoren.

Maan is natuurlijk meer dan haar seksuele voorkeur en uitzonderlijke joekels. Om dat te benadrukken, heeft de schrijver in haar relaas vele verwijzingen naar David Foster Wallace’s werk ingelast, zoals een tennissende partner, voetnoten in het hoofdstuk ‘Ik ben fan’, of namen van DWF-personages. In een ‘stoomcursusje’ worden we op de finesses van diens werk vergast. ‘Alles in onze maatschappij is Ironie en Entertainment, waardoor een directe link met de werkelijkheid vrijwel onmogelijk lijkt,’ verklaart Maan. De vele voetnoten in haar eigen bekentenissen en Wallace’s Infinite Jest moeten we dan ook niet zien als een poging om het werk te verklaren, maar om ons op een dwaalspoor te brengen en ‘in het spiegelpaleis van de fictie’ te laten ronddolen. Literatuur is spel: ‘In een wereld waarin “waar gebeurd” de belangrijkste aanbeveling voor literatuur lijkt te zijn, is dat uitermate verfrissend,’ stelt Maan zelfvoldaan vast. Haar slothoofdstuk, getiteld ‘Ik ben een bestseller’, kan door de ‘ironische’ reflectie op het totaal ook al als leeswijzer bij dit bewust postmodernistische spiegelpaleis gelden. Maar hoe ingenieus en grappig dit boek soms ook is, het verfrissende karakter wordt er zo stevig ingeramd dat je er een kater aan overhoudt. En wie neemt er vandaag de dag nog aanstoot aan provocatieve, literaire half-porno?

Wereldbibliotheek, 224 p., € 17,90