Manon Uphoff – De ochtend valt
door Marjolijn Pouw
Manon Uphoff verplaatst zich in het mooie De ochtend valt in een jongen van een jaar of veertien en laat hem vertellen hoe hij vreesde dat zijn vader zijn moeder vermoord had, en hoe hij als kind na haar plotselinge verdwijning voor het gezin bleef zorgen. Hij wil het eigenlijk niet over zijn ‘pah’ en ‘mah’ hebben, misschien: ‘Omdat hun manier van leven zo ouderwets was.’ Of, omdat hij het over ‘die andere dingen’ wil hebben: ‘Over mezelf, Glenn en Natalee – en over mijn rol. Zie je, we werden bepaald niet gek toen mah weg was.’ De vader en zijn drie kinderen zitten in een spiraal van verwaarlozing, armoede, rottigheden en broeierige seksspelletjes. Het is de sfeer van Faulkner en Hugo Claus. Uphoff weet hem net zo geraffineerd op te roepen. Ze geeft alleen de hoofdlijnen, de invulling laat ze over aan de lezer zelf. Het begin had minder nadrukkelijk literair mogen zijn, de rest is voorbeeldig: gepolijst, strak, hard.
Manon Uphoff. De ochtend valt. De Bezige Bij, 120 p., € 14,90